กิ้งกือหกคะเมน

เรื่องราวของวงการมายาในบ้านเมืองเรานี้ มักจะมีตำนาน(ที่มักจะลงท้ายกลายเป็นการตำนาน)ว่าด้วยเรื่องของการปลุกปล้ำเด็กเพื่อเข้าสู่เส้นทางแห่งความเป็นดารามากมาย
       
        แน่นอนว่า ส่วนใหญ่จะโดนปล้ำฟรีเสียมากกว่าจนบางครั้งซ้อก็แปลกใจที่ไอ้มุก “พี่จะดันให้น้องดัง” (แต่ต้องพี่ดันฟรีๆก่อนนะจ๊ะ) เนี่ยมันยังใช้ได้อีกหรือนี่ เพราะส่วนใหญ่ดันกันเสร็จสัญญาที่มีให้กันก็ถูกลืมไปเสียโม้ด…แถมยังจะโดนส่งไปให้เสี่ยคนอื่นๆดันกันต่อเป็นที่หนุกหนานๆ ทั้งกองถ่ายเลยก็มี
       
        ชีวิตซ้อเกิดมาก็เพิ่งเห็นอยู่ไม่กี่คน ที่พลีกายให้คนทั่วกองถ่ายดันแล้วดัง อาทิเช่น “นักแสดงรุ่นใหญ่มือรางวัล” ที่เกิดมามีกรรมมีลูกกับผัวเป็นเกย์ และก็ “ม่ายจิ๋มเหล็ก”นอกนั้นแล้วไม่เห็นจะได้แจ้งเกิดซักรายแต่เพราะอาชีพดารามันคุ้มที่จะเป็น…เด็กสาว หรือ เด็กหนุ่ม หลายคนจึงยอมกัดฟันใช้ “เควายเจล” ทาทั้งด้านหน้าและด้านหลังเพื่อให้ไม่โดนดันจนร้องจ๊ากๆ แบบชะนีโดนเชือดแบบนั้น
       
        โชคดีที่ช่วงที่ผ่านมา ซ้อยังมีโอกาสได้เห็นเด็กสาวๆ ฉลาดที่ไม่หลงมุกขอดันให้น้องดัง ของ “ไอ้ลิงเดือนสิบสอง”ที่สร้างตำนานหลอกฟันเด็กกันอย่างโชกโชน ที่งัดมุกเดิมๆ มาหวังกดฟรีๆคาห้องเหมือนที่เคยทำมาตลอดกาลนาน สุดท้ายต้องกลายมาเป็นกิ้งกือหกคะเมนอย่างที่เห็น
       
        วันนี้เห็นทีจะต้องเปิดมุกควายๆ ที่ ไอ้แก่หน้าเกาลัดใช้มาตลอดให้อ่านกัน เผื่อคราวหน้าคราวหลังจะได้ไม่ไปหลงมุกควายที่ว่าอีกเพราะความเป็นจริงลิงเดือนสิบสองตัวนี้ไม่มีอะไรที่จะดันให้ใครโด่งดังมีชื่อเสียงได้จริงๆ
       
        ส่วนใหญ่จะ “ดัน” แล้งดัง ป้าบๆ ต้าบๆ ซะมากกว่า
       
        สมัยเริ่มต้นเข้าสู่วงการ ชีวิตของลิงเดือนสิบสอง ไม่จอยเลยนักเนื่องจากต้องวิ่งรอกขี่แมงกะไซค์ต๊อกต๋อยวิ่งไปหาคนโน้นทีคนนี้ทีเพื่อเอาเรื่องที่ตัวเองทำ และอ้างว่า มันโคตร exclusive ไปขายแต่กระนั้นก็แห้วแดกเกือบทุกที เพราะถูกจับได้ว่าไปลอกงานคนอื่นก็เลยไม่ได้มีราคาค่างวดอะไร
       
        จนมาวันหนึ่งไปเจอ “พี่ชายใจดี”ในวงการที่เห็นอกเห็นใจในความอาภัพสมองของไอ้ลิงเดือนสิบสองตัวนี้ก็เลยให้โอกาสเข้ามาทำงานในวงการได้สำเร็จ แต่ทำไปทำมาลายชักออกเพราะดันไปใช้ตำแหน่งหน้าที่ขู่กรรโชกตบทรัพย์คนแต่อะไรก็ไม่เท่ากับอาศัยตำแหน่งที่ทำไปหลอกฟันสาวอีกหลายหน่อ
       
        จนรุ่นพี่ผู้ใจดีจับได้ เตือนก็แล้ว ด่าก็แล้ว ให้โอกาสก็แล้วแต่ไอ้ลิงเดือนสิบสองก็ยังคะนองเป็นลิงติดสัดสุดท้ายรุ่นพี่ใจดีก็เลยตัดสินใจไล่ออกแต่ชื่อที่พอมีจากออฟฟิศเดิมทำให้ยักษ์ใหญ่สีบานเย็นอ้าแขนรับเข้าไปทำงานแต่สุดท้ายกลับโดนเด้งเป็นป็อกแปดป็อกเก้าคำรบสอง ด้วยข้อหาเดิมๆ อีกแร้ว!!
       
        ช่วงที่อยู่ที่นี่ไอ้หน้าลิงบาบูนได้ฉายาเพิ่มมาจากลิงติดสัดเพราะกัดดะไปทั่ว ขนาดพี่ชายที่แสนดีที่เคยอุปถัมป์ค้ำชูมาตลอดก็ยังเอามาด่าทั้งๆ ที่ชีวิตนี้ส่วนหนึ่งได้ดีมาก็เพราะพี่คนนั้น
       
        จากลิงเดือนสิบสองก็กลายเป็นไอ้ลิงซ่าจอมเนรคุณด้วยประการฉะนี้
       
        แต่คนมันเฮง เพราะบุพเพกระสันต์นิวาสพาให้ไปเจอกับ “เจ้าแม่”ในขณะนั้น ผู้มีบุคลิกนิ่มๆ ติ๋มๆ แต่ถ่างเก่งชิบเป๋งจนขึ้นชื่อเป็นจอมถ่างประจำวงการวิทยุสีทึมเนื่องจากผ่านกระบวนเสียวมาแล้วทุกขนาน จนใครๆ ก็ขนานนามว่า “นิ่มๆ ติ๋มๆ ทบ.” อ๊ะๆ อย่าเข้าใจผิด เพราะ ทบ.ที่ว่านี้มาจาก “เทอร์โบ” นะจ๊ะ ไม่ใช่อย่างอื่น 5555555
       
        “นิ่มๆ ติ๋มๆ ทบ..” เปิดยุทธการถ่างมานานหลายปี จนสุดท้ายถ่างมากถึงขนาดไปเป็นเมียน้อยของ “คนใหญ่ห้าดาวในวงการสีทึม”ในตอนโน้น ด้วยเงื่อนไขที่คนใหญ่ห้าดาวตอนนั้นแฮปปี้ นั่นคือยินดีจะถ่างให้ฟรีไม่ต้องเสียตังค์ ไม่ต้องจ่ายค่าเลี้ยงดู แค่มี “จู๋”กับ “ถุงยาง” ก็ซอยโรดค่ะคุงพี่ จากนั้นนิ่มๆ ติ๋มๆ ก็ถ่างๆๆๆๆจนคนใหญ่ห้าดาวหน้ามืดตามัววางใจให้รับสัมปทานคลื่นวิทยุไปบริหารส่งผลให้สาวเจ้ากลายเป็นเจ้าแม่ไปเลย
       
        อิทธิฤทธิ์จิ๋มหยุด (เจ้า) โลกของเจ้าแม่ เล่นเอาผู้จัดรายอื่นๆถึงกับหมั่นไส้ คนอื่นเค้าควักเงินบาทออกมาจ่ายค่าเวลาแต่แม่นี่แค่ควักผัดหอยลายออกมาเสิร์ฟ เงินที่เสียก็แค่เงินรูปิ๊(ญาติกับเงินรูปี) ต้นทุนก็ไม่ต้องมี สรุปงานนี้ขนหน้าแข้งไม่มีร่วงมีแต่ขนเพชรที่ร่วงเป็นหย่อมๆ
       
        แต่กรรมมันมีจริง เอาผัวเค้ามาอมได้พรรคใหญ่เมียใหญ่ตัวจริงดันจับได้ขึ้นมาส่งผลให้บิ๊กสีทึมต้องเมินจนเจ้าแม่เกิดอาการอกหัก รักคุดแถมเวลาที่เคยทำมาหากินก็คุดไปด้วยสุดท้ายก็เลยต้องเบนเข็มไปทำธุรกิจอย่างอื่นเพราะเมียหลวงสั่งห้ามแบ่งเวลาวิทยุให้น้องเทอร์โบเด็ดขาด
       
        เพราะจังหวะและเวลาที่ลิงเดือนสิบสอง กับเจ้าแม่จอมถ่างมันมาเจอกันแบบนี้ น้ำกามก็เลยแฉะไปทั้งวงการอดีตเจ้าแม่วิทยุก็เลยขนเงินที่สะสมไว้มาให้ไอ้ลิงเดือนสิบสองสร้างตัวเป็นเจ้าพ่อ อาศัยเส้นสายตัวเองที่เก่งการตลาดขายโฆษณาได้ทั้งคู่ก็เลยรวยอื้อซ่า กลายเป็นที่รู้จักในเวลาไม่นาน  
       
        แต่เพราะพฤติกรรมชอบกินเด็ก อ้างว่าจะปั้นเด็ก ทั้งเด็กเสิร์ฟเด็กฝึกงาน ไปจนกระทั่งตัวประกอบแต่สุดท้ายก็ถูกเชือดฟรีนั้นทำให้สุดท้ายชีวิตเฉาะๆ แฉะๆ ของทั้งคู่ไปไม่รอด ต้องเลิกรากันไปแต่ชื่อเสียงของไอ้ลิงเดือนสิบสอง ติดลมบนเสียแล้วโดยเฉพาะชื่อเสียงในเรื่องการหาดาราหน้าใหม่ไปป้อนบรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ที่คลั่งการแทงดารา เครือข่ายของไอ้หน้าลิงก็เลยขยายขอบเขตกันสุดๆ
       
        ส่งผลให้นายทุนจอมปั่นหุ้นซื้อตัวไอ้หน้าลิงจอมฟันไปผลิตผลงานชิ้นใหม่ แรกๆ ผลงานดังกล่าวก็โด่งดังๆเรียกว่า ค่อนข้างทรงอิทธิพลพอสมควร แต่อย่างว่าคนมันไม่ซื่อสัตย์อยู่กับที่บริษัทเก่าก็เคยขโมยข้อมูลเขาอยู่บริษัทใหม่ก็ไม่แคล้วยักยอกเงิน
       
        อะไรโกงได้ไอ้แก่ไอ้ลิงเดือนสิบสอง จะโกงเรียบขนาดสั่งซื้อแอร์เข้าบริษัทแมร่งยังเม้มเอาไปติดที่บ้านนี่ยังไม่นับเงินเดือนพนักงานที่บริษัทแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ไปขึ้นเงินเดือนไอ้ลิงเดือนสิบสอง ก็ยังเล่นกลเอาไปใช้เอง หนักๆเข้าพอบริษัทจับได้ก็ทิ้งไปหานายทุนคนใหม่ไปต้มเขาจนเกือบหมดตัวแล้วก็ชิ่งออกมา
       
        ที่หนักสุดๆ เห็นจะเป็นเรื่องบ้ากามพนักงานของไอ้ลิงเดือนสิบสองรายไหนรายนั้นเป็นต้องถูกไอ้ลิงบ้ากามลวนลามไม่ทางกายก็ทางคำพูดบางรายซวยหนักถึงขั้นโดนล่อลวงขึ้นไปคอนโดฯพอปฏิเสธก็ถูกกลั่นแกล้งพอโดนโวยก็อ้างว่า เด็กมันขึ้นคอนโดฯ ไปเองไม่ได้ไปล่อลวงมา
       
        แต่ที่อุบาทว์เป็นที่สุดเห็นจะเป็นเรื่องที่บ้ากามใส่นักศึกษาฝึกงาน ฝึกมาแล้วเป็นร้อยๆ เป็นพันๆคนก็ยังคงคอนเซ็ปต์หื่นใส่เด็กเหมือนเดิมมุกเด็ดที่ไอ้ลิงเดือนสิบสองมักจะใช้บ่อยๆ ก็คือ “พี่จะดันน้องให้ดัน”จากนั้นก็ปฏิบัติการดันด้วยการพาไปพบลูกค้า ต่อด้วยการพาไปสังสรรค์โดยจะเน้นสถานที่ๆ มีดนตรีดังๆ เพราะจะได้เล่นมุกไอ้แก่หูตึงต้องยื่นหน้าไปกระซิบกระซาบเวลาคุย ถ้าเด็กเล่นด้วยก็เป็นอันเสร็จแต่ถ้าไม่เล่นด้วยก็ถือว่าได้จับเนื้อจับตัวเอาเก็บเอาไปเล่นว่าวที่บ้านก็ยังดี
       
        ถ้าเป็นตอนกลางวันในออฟฟิศ ไอ้ลิงเดือนสิบสอง ก็จะเปลี่ยนแผนบุกทำเป็นเนียนตลกแดก เดี๋ยวจับเอวเดี๋ยวจับไหล่สร้างความเป็นกันเองที่ไหนอยากตีหม้อใจจะขาด ใครที่ทำงานหรือฝึกงานที่นี่ต่างก็เคยโดนไอ้แก่จอมฟันลวนลามมาแล้วทั้งนั้นไม่ว่าจะสูงต่ำดำขาว หรือขี้เหร่หน้าสิวซักแค่ไหนก็ตาม ขอแค่มี “รู”ไอ้ลิงก็จะตามไปยิง
       
        ขนาดขี้เหร่ไอ้ลิงเดือนสิบสองยังทำหื่นใส่นับประสาอะไรกับดาราที่มีครบทั้งความสวยความอึ๋มทุกครั้งที่มีโอกาสไอ้ลิงเดือนสิบสองก็จะแต๊ะอั๋งดาราเช่นกันเดี๋ยวโอบเดี๋ยวกอด ทำเป็นทักทายตามภาษาฝรั่ง ถ้าใครไม่ยอมหรือทำท่ารังเกียจ ไอ้ลิงเดือนสิบสองก็จะทำเป็นโวยวาย คำพูดที่ใช้ประจำก็คือ พี่จับไม่ได้หรือไง สุดท้ายดาราทั้งหลายก็ต้องยอมให้จับๆ คลำๆคิดซะว่ายืนรูดเสาก็แล้วกัน
       
        แต่ถ้าใครไม่ยอมก็จะโดนโจมตีจนเสียชื่อสันดานขู่กรรโชกนี่ตั้งแต่หนุ่มยันแก่ แก้ไม่หายเลยจริงๆแต่ถ้าใครยอมให้ดันถี่ๆ ก็จะได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดี อย่าง “นางเอกสัญชาติปลาร้า” ที่เคยมีข่าวโดนเสี่ยหลอกไปจิ้มฟรี ก็เป็นหนึ่งในเด็กที่ไอ้ลิงหื่นรักมาก เพราะขี้อ้อนเหมือนแมว ไอ้ลิงก็เลยเลิฟสุดๆ “ตัวประกอบกระโดดได้” นี่ก็ “เข้าขา” กับลิงเดือนสิบสอง เป็นอย่างดี ไอ้ลิงยกหูเมื่อไหร่ อีน้องก็ยกขาเมื่อนั้น
       
        รายล่าสุดที่ไอ้ลิงเดือนสิบสองประทับใจไม่มีลืม ก็คือ “ดาวโป๊นมใหญ่” ที่เคยคั่วอยู่กับ “พระรองบ้าพริตตี้” รายนี้ไอ้ลิงทั้งรักทั้งหลง พอลวนลามเด็กในออฟฟิศจนง่านเต็มแก่ ก็มักจะไปหาที่ลงกับดาวโป๊นมใหญ่ทู้กที
       
        หื่นบ้ากามซะขนาดนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ไอ้ลิงเดือนสิบสองจะมีเรื่องกับผู้หญิงบ่อยๆถ้าผิดแล้วยอมรับผิดก็น่าจะจบแต่ไอ้นี่บ้ากามกลับชอบใช้วิธีป้ายขี้แล้ววิ่งหนีทุกครั้งที่เกิดเรื่องไอ้แก่จอมฟันจะชอบปล่อยข่าวป้ายขี้ใส่ผู้หญิงถ้าไม่บอกว่า “เข้ามาอ่อย” ก็จะประณามว่า “เคยขายตัว” มาก่อน
       
        อย่างรายล่าสุดที่ไม่หลงกลไอ้ลิงเดือนสิบสองก็เจอปล่อยข่าวว่าเคยขายตัวมาซะเสียคนแต่งานนี้เด็กมันเลยสู้ตายยอมที่จะฉาวโฉ่กันไปข้างนึง
       
        แต่ซ้ออยากจะบอกในเชิงตรรกะ ว่า ต่อให้ขายตัวแล้วไงขายตัวแล้วต้องเป็นคนผิดงั้นหรือ ต่อให้เป็นผู้หญิงขายตัวก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกรับแขกได้เหมือนกันด้วยความพอใจของเขาเองไม่ใช่มั่วไม่เลือกเหมือนบางคน (โว้ย) 
       
        กรุณาอย่าเอามาตรฐานของตนเอง และเมีย มาวัดกับคนอื่น....เข้าใจ๋

ที่มา : Manager.co.th