ภายใต้พื้นที่อันจำกัดบวกกับเวลาอันน้อยนิด แว้บหนึ่งมองทะลุหน้าต่างบานใหญ่หลังโต๊ะทำงานเล็กๆของเรา ก็ทำให้เกิดข้อสงสัยขึ้น
ทำไมใบไม้จึงมีสีเขียวนะ ?
ไม่ทันจะคิดลึกซึ้งถึงคำตอบ ความรู้สมัยมัธยมก็แว้บขึ้นมาในสมอง เกือบจะทันทีที่เกิดคำถาม
“เพราะว่าใบไม้มีคลอโรฟิลเป็นส่วนประกอบที่ใช้ในการสังเคราะห์แสง และเพราะคลอโรฟิลเป็นรงควัตถุสีเขียว ดังนั้นใบไม้จึงมีสีเขียว"
คำตอบของคำถามที่เราอาจจะเคยสงสัยตั้งแต่เริ่มจำความได้แต่ลืมไปแล้ว คำตอบที่ตอกย้ำความจริงอีกทีตอนที่เราได้เรียนหนังสือ
คำตอบที่ทำให้เรายอมรับเดี๋ยวนั้นโดยสมบูรณ์ว่าการที่ใบไม้มีสีเขียวนั้น เป็นความจริงแท้ไม่เกินเลย
แต่ทำไมใบไม้จึงมีสีเขียวล่ะ ?
บน เก้าอี้อุ่นๆกระตุ้นให้เกิดความคิด เป็นไปได้ไหมว่าที่จริงตั้งแต่เด็กเราเห็นใบไม้เป็นสีอื่น ในขณะที่คนอื่นๆก็เห็นกันไปคนละสี
ไม่ใช่ทุกคนหรืออาจไม่มีใครเลยที่เห็นว่ามันเป็นสีเขียว แต่พอโตขึ้น เราได้พูดถึงเรื่องใบไม้และสีเขียวกับคนอื่นๆ
ทุกๆคนรวมทั้งตัวเราก็ต่าง เข้าใจตรงกันว่าใบไม้นั้นมีสีเขียว หรือสีเขียวเป็นสีที่อยู่บนใบไม้ ไม่มีใครขัดแย้ง
ไม่มีใครรสงสัยเลยว่าสีเขียวของเรากับสีเขียวของคนอื่นจะ ใช่สีเดียวกันหรือไม่
เราถูกทำให้เชื่อว่าสิ่งที่เรารับรู้ผ่านการมองเห็นถ้าเป็นสิ่งเดียวกันมัน ก็เป็นเรื่องเดียวกันหรือเปล่า
หน้าต่างบานนี้หากคนอื่นมามองก็อาจเห็นใบไม้เป็นสีอื่นได้เหมือนกันสินะ
ว่าแต่ว่าสำหรับเราแล้ว ใบไม้มีสีเขียว เราเห็นมันเป็นสีเขียว หรือเรายอมรับว่ามันเป็นสีเขียวกันแน่...
